بسم الله الرحمن الرحیم  

به قول آقا حمید کی مردشه این مطلب طولانی رو بخونه؟

(آقا سعید شرمنده بلد نبودم بذارم تو ادامه ی مطلب خودت زحمتشو بکش)

گفتم چه خوبه اولین مطلبی رو که مینویسم از سید شهیدان اهل قلم باشه(خدائیش  فکرشو بکنین نایب امام زمان برا  چی باید بین این همه شهدای بزرگ و عزیز قلم به دست به سید مرتضی بگن سید شهیدان اهل قلم)

یه کم طولانی هست ولی انصافا مرام بذارین همشو بخونین:

یادمه آقا کمیل و حسن آقا گعده ای داشتن درباره ی شهدا (تو همین نظرات وب لاگ) که شهدا از اول از آسمون اومدن یا اینکه اونا هم اول یه زمانی مثل ما بودن (بلا نسبت شما) بعد عوض شدن آقا کمیل این هم جواب شما از زبان سید مرتضی:

« تصور نکنین من با زندگی به سبک و سیاق متظاهران به روشنفکری نا آشنا هستم  خیر من از یک راه طی شده با شما حرف میزنم من هم سالهای سال در یکی از دانشکده های هنری درس خوانده ام به شب های شعر و گالری های نقاشی رفته ام موسیقی کلاسیک گوش داده ام و ساعت ها از وقتم را به مباحث بیهوده درباره ی چیزهائی که نمی دانسته ام گذرانده ام من هم سالها با جلوه فروشی و تظاهر به دانائی بسیار زیسته ام ریش پروفسوری و سبیل نیچه ای گذاشته ام (قیا فه ی سید مرتضی هم با سبیل نیچه ای دیدن داره)  و کتاب انسان تک ساحتی هربرت مارکوز را بی آنکه خوانده باشم طوری دست گرفته ام که دیگران جلد آن را ببینند و پیش خودشان بگویند عجب! فلانی چه کتابهائی را می خواند معلوم است که خیلی میفهمد ! اما بعد خوشبختانه زندگی مرا به راهی کشانده است که ناچار شدم رودربایستی را نخست با خود و سپس با دیگران کنار بگذارم و عمیقا بپذیرم که تظاهر به دانائی جایگزین دانائی نمیشود و از این بالاتر دانائی نیز با تحصیل فلسفه حاصل نمی آید باید در جست و جوی حقیقت بود و این متاعی است که براستی هر کس طالبش باشد آن را خواهد یافت و در نزد خویش نیز خواهد یافت»

راستی مطلب ادامه داره هم چین باحال نظر بدین بدونم ادامشو چه جوری بذارم اصلا بذارم یا نه.

به قول محمد آقا:          

                                                                             دعا بفرمائید